Olympische gedachte bij SCD 3

Olympische gedachte bij SCD 3
31-08-2014
Door: Frank Breukelman

Het derde elftal van SCD '83 heeft zich zaterdag 30 augustus een constant presterende ploeg getoond. Na 90 minuten voetballen op Hasseltse bodem prijkte dezelfde eindstand als vorige week op het scorebord: 5-1. Een kansloze nederlaag, maar wel eentje die "perspectief biedt", zoals de doorsnee Eredivisietrainer zou zeggen. Over reuzen, routiniers en tactisch falen.  

Eigenlijk viel de wedstrijd al ruim voor de aftrap in het water voor de bezoekers uit Dedemsvaart. Letterlijk in het water, want bij het betreden van het mooiste biljartlaken van sportpark 't Hoenbroeck braken de wolken open en moest de warming-up in verzopen toestand afgewerkt worden. De thuisploeg had het wat dat betreft beter bekeken, daar zij pas een kwartiertje voor aanvang het veld opgingen, toen het regenen nagenoeg opgehouden was. Een eerste teken van een overvloed aan ervaring bij de Olympianen. Hierover later meer.   

De technische staf, bestaande uit Arnold Altena, Richard Hans en Mark Kuik, had voor dit bekerduel gekozen voor het klassieke 4-3-3-systeem (oké Louis, 1-4-3-3 dan) met de bedoeling om van begin af aan de tegenstander onder druk te zetten. De elf mannen die dit in eerste instantie moesten bolwerken waren de volgende: Nico onder de lat en tussen de palen. Voor hem stonden Gerwin, Hein, Rob en Martijn. De middenlinie bestond uit Gerland, Rutger en Hans en Ronald, Ruben en Berry moesten voor de doelpunten zorgen. De wissels waren Damiano, Erwin en Niels, terwijl ondergetekende dankzij een blessure slechts als verslaggever was meegereisd.   

SCD mocht aftrappen en kreeg het balbezit cadeau van Olympia, een team met voornamelijk oudere mannen die het wel prima leken te vinden dat de geelblauwen de bal rond speelden, zolang dat niet te dicht bij het Hasseltse doel gebeurde. Echter, de eerste mogelijkheid voor de bezoekers was er al in de tweede minuut, toen Berry vanaf de rechterflank naar binnen soleerde, maar niet tot een schot op doel kon komen. Een minuutje later kreeg ook de thuisploeg een mogelijkheid, na dom balverlies op het Dedemsvaartse middenveld. Het werd niet afgestraft en SCD bleef veel balbezit houden. Dit balbezit leek na ruim tien minuten spelen dan eindelijk te resulteren in een echte kans, maar deze werd door de scheidsrechter vakkundig ontnomen. Terwijl Martijn na een botsing op de grond lag, verzond Rob en splijtende dieptepass op Berry, die een vrije doortocht had naar het doel van Olympia. Maar juist op dat moment besloot de arbiter toch maar te fluiten, zodat er naar de blessure van Martijn gekeken kon worden. Weg kans.   

Even later lag de bal aan de andere kant tegen de touwen. Olympia bleek een ploeg die in de counter ontzettend gevaarlijk kon worden en slaagde er geregeld in om binnen enkele passes voor het Dedemsvaartse doel te verschijnen. Zo ook in de veertiende minuut, toen de bal dwars door het centrum van SCD gespeeld kon worden, de spits de bal over Nico liftte en de SCD-doelman zij frustratie over het klungelige optreden van zijn verdedigers uitte door de spits vast te grijpen. De bal ging terecht op de stip en ondanks dat Nico in de goede hoek zat was de strafschop doeltreffend: 1-0.   

Drie minuten na de openingstreffer kregen de gastheren een kans om de score meteen op te voeren. Opnieuw bereikte een dieptepass een voorwaartse van Olympia, die het leer naast het doel mikte. De situatie riekte overigens sterk naar buitenspel, maar de scheidsrechter liet doorspelen. Even later viel de 2-0 dan toch en opnieuw speelde de leidsman een dubieuze rol. Martijn werd overduidelijk op onreglementaire wijze van de bal gezet, maar gefloten werd er niet. De manier waarop de middenvelder die de bal oppikte vervolgens door de verdediging mocht wandelen had overigens wel een hoog Comedy Capers-gehalte. Hoe dan ook, binnen twintig minuten was het al 2-0.   

Na 25 minuten spelen moest Martijn noodgedwongen het speelveld verlaten. Hij had na de al eerder genoemde botsing last van zijn maag en Erwin verving hem, waardoor Hans een linie naar achteren zakte. In eerste instantie viel Richard's keuze trouwens op Damiano als vervanger van Martijn, maar die had net een peuk opgestoken. Tsja, ook dat moet gebeuren natuurlijk. De keuze voor Erwin pakte in elk geval niet slecht uit, want hij was al gauw betrokken bij een enorme kans voor SCD. Na een knappe actie aan de rechterkant vond Erwin Ruben, die alleen afging op de doelman. Tenminste, Ruben meende zelf dat hij alleen was, maar Gerland liep naast hem en had de bal - áls hij deze zou krijgen - voor het intikken. Das Phantom toonde zich echter een echte spits en besloot zelf te schieten. Het leverde slechts een corner op, na de redding van de doelman. Uit de corner kreeg Berry de bal voor zijn voeten, maar schoot helaas over.   

Iets later was er opnieuw een kans voor Berry, en ook nu was Erwin erbij betrokken. Hij gaf de bal voor vanaf de linkerkant, Berry haalde uit maar het schot werd geblokt. Eenzelfde soort situatie speelde zich daarna aan de andere kant af, waar de voorzet hard werd ingekopt door de Hasseltse spits, die de bal niet in de hoek mikte en daardoor Nico op zijn weg vond. Toch bleef de 3-0 niet uit voor het rustsignaal en niet geheel toevallig was het een kopbal die SCD de das om deed. Toegegeven, de corner was uitstekend, maar de man die de bal kon inkoppen stond wel vogelvrij.  Toch konden de bezoekers de eerste helft op een positieve wijze eindigen, doordat ook SCD een strafschop kreeg. Erwin werd in de 'zestien' omver geduwd en de penalty werd door aanvoerder Rutger keurig binnengeschoten. 3-1 was de ruststand.   

Na de onderbreking kwam Damiano Ronald aflossen als linksbuiten en even later verscheen ook Niels binnen de lijnen, als vervanger van Gerwin. Afgesproken was om de bal nu eens rustig te laten rondgaan en vooral geen moeilijke dingen te proberen. Resultaat was een verschrikkelijk traag schouwspel dat ook de vijftigplussers van Olympia zonder enige moeite konden bijbenen. Typisch was dat haast iedere met enig risico gegeven pass leidde tot een mogelijkheid voor Olympia. Zo ook in de 55ste minuut, waar de eerste inzet nog op de paal belandde maar de rebound binnengeschoten werd. 4-1. En na ruim een uur spelen was de eindstand al bereikt. Een counter bracht de bal bij de rechtshalf van Olympia, die het leer op een presenteerblaadje aan de spits gaf.   

Diezelfde spits kreeg een kwartier voor het einde nog een enorme kans na wederom ontzettend dom balverlies op het SCD-middenveld, maar dit keer faalde hij. Vervolgens kreeg de thuisploeg nog een grote kans, die net niet benut werd waarna de laatste twee 'hoogtepunten' van dit tranendal op naam van de bezoekers kwamen. Eerst was er een voorzet van Ronald, die door Damiano net niet binnengewerkt kon worden en vlak voor het eindsignaal gaf Niels een goede pass in de diepte, waarna Ruben en Rutger elkaar in de weg liepen en Damiano uiteindelijk naast de goal mikte.   

Zo eindigde de tweede bekerwedstrijd dus opnieuw in een 5-1-nederlaag en moeten we - juist tegen een tegenstander met deze naam - maar genoegen nemen met de olympische gedachte: meedoen is belangrijker dan winnen.   

Aanstaande zaterdag spelen we de beladen uitwedstrijd tegen Avereest 2. Nu al een kraker, waar we ondanks de voorbije weken naar uitkijken. Graag tot dan! 

Bijlage: Geen bijlage

Contactgegevens SCD '83

Secretaris Dhr. J. Hamhuis
de Jasmijn 8
7701 WT Dedemsvaart

Tel.: 0523 - 614195
Tel. kantine: 0523 - 613034
Email: secretaris@scd83.nl